• Θέατρο Altera Pars
  • 210 3410011
  • info@alteraparstheater.gr

Birdy - Το αγόρι πουλί

Birdy - Το αγόρι πουλί

του Ουίλιαμ Γουώρτον σε σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου / Παραγωγή Altera Pars

 

«Το πιο σημαντικό είναι να κρατήσεις το όνειρο ζωντανό»… Επίκαιρο όσο ποτέ... Το πολυβραβευμένο μυθιστόρημα του Ουίλιαμ Γουόρτον, ένα από τα καλύτερα και πιο συναρπαστικά της σύγχρονης λογοτεχνίας, παρουσιάζεται στο θέατρο Altera pars, σε θεατρική διασκευή της Ναόμι Γουάλας, μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ και δραματουργική επεξεργασία και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου.

Η ιστορία του “Birdy” είναι μαγευτική, υπνωτική…Μιλάει για τη φιλία και την οικογένεια, την αγάπη και το μίσος, το όνειρο και την επιβίωση, την λογική και την τρέλα… μα πάνω απ’ όλα, ακτινοβολεί από αναμνήσεις της νιότης, από επιθυμίες… από το όνειρο της απελευθέρωσης.

«Ξέρεις τι κάνουν όλοι αυτοί που τους λέμε λογικούς; Πηγαίνουν προς την τρέλα κάθε μέρα, αλλά προτού τρελαθούν τελειώνουν οι μέρες τους.. Και τότε ξαπλώνουν, κλείνουν τα μάτια και λένε ότι είναι πεθαμένοι.»

Σε έναν κόσμο όπου όλα τα δεδομένα ανατρέπονται, όπου οι θεσμοί καταρρέουν, σε έναν κόσμο όπου τα νούμερα καταπίνουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, όπου ο φόβος και η ανασφάλεια μας βυθίζουν σε ομαδική κατάθλιψη, σε έναν κόσμο όπου ο άνθρωπος αναζητά σοκαρισμένος και πανικόβλητος διέξοδο και ταυτότητα, το “Birdy”, ένα σύγχρονο παραμύθι απόδρασης, μας δείχνει το δρόμο… Το αγόρι που ονειρεύεται να πετάξει μας θυμίζει πόσο σημαντικό είναι να κρατήσουμε ζωντανή μέσα μας την ομορφιά, την αθωότητα, την πίστη, το όραμα… 
Η ιστορία του Μπέρντυ και του Αλ είναι η ιστορία όλων μας... η ιστορία κάθε ανθρώπου που στην πορεία προς την ενηλικίωσή του, πίστεψε, θέλησε, ονειρεύτηκε… μα, σύρθηκε σε έναν αγώνα με όρους κρυφούς και σκληρούς που ποτέ δεν επέλεξε… Οι δυο αχώριστοι παιδικοί φίλοι από τη μακρινή Φιλαδέλφεια, μας καλούν να «αποδράσουμε» μαζί τους… να πετάξουμε μακριά από τη  χρεοκοπία ονείρων του σήμερα. Δεν θα είναι εύκολο για κανένα… 

«αλλά, είναι απλό… και αξίζει η προσπάθεια»

 

Λίγα λόγια για το έργο…

Ο Μπέρντυ, αέρινος και ολίγον… ιδιαίτερος χαρακτήρας, μια μηχανική ιδιοφυία, θαυμάζει τα πουλιά. Προσπαθεί, σαν σύγχρονος Ντα Βίντσι, μελετώντας τα, να τα «αντιγράψει»...ονειρεύεται να «πετάξει» κι αυτός με τα αυτοσχέδια φτερά του.... Ο Αλ, πιο γήινος από το φίλο του, Ιταλός στην καταγωγή, λατρεύει τη μπάλα, τις μηχανές και τα κορίτσια…μέτριος μαθητής, γυμνάζει συστηματικά το σώμα του... νομίζει πως αυτό είναι αρκετό για να θωρακιστεί, να γίνει αυτάρκης και σκληρός … Τα δύο παιδιά, αν και διαφορετικοί χαρακτήρες, είναι αχώριστοι φίλοι...τα ενώνει το πάθος τους για τη ζωή, τα νεανικά τους όνειρα... το κοινό τους όραμα για έναν κόσμο πιο όμορφο... πιο δίκαιο... πιο ελεύθερο. 
Το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου πολέμου χωρίζει όμως αιφνίδια τους δύο φίλους και τους καλεί να «ανδρωθούν» στο μέτωπο. Συναντώνται ξανά μετά από χρόνια, κάτω από εντελώς διαφορετικές συνθήκες, στο κελί ενός στρατιωτικού νοσοκομείου. Εκεί νοσηλεύεται ο Μπέρντυ, σε κατατονική κατάσταση, εξ αιτίας ισχυρού σοκ. Ο βαριά λαβωμένος λοχίας Αλ είναι η έσχατη ελπίδα, σύμφωνα με τον διοικητή-ιατρό Βάις. Μόνο οι αναμνήσεις από το παρελθόν μπορούν πια να «ξυπνήσουν» τον φίλο του. Σαν κινηματογραφικό φλας μπακ, οι βόλτες στην παγωμένη λίμνη, οι νυχτερινές βουτιές στη θάλασσα, οι κουβέντες τους στη γέφυρα, το κυνήγι των πουλιών, οι κλεμμένες μπάλες, τα πάρτι, τα φλερτ και οι μπελάδες τους, εναλλάσσονται επί σκηνής με τα ανείπωτα μυστικά και τις εξομολογήσεις μιας ζωής. Τα όνειρα και οι επιθυμίες της «ρομαντικής» νιότης έρχονται αντιμέτωπα με την ωμή και σκληρή πραγματικότητα του κυνικού κόσμου των «μεγάλων»...σε ένα αγώνα δίχως αύριο, ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν….Και εκεί που ο αγώνας μοιάζει οριστικά χαμένος, οι δυο φίλοι καταφέρνουν να θυμηθούν, να σταθούν όρθιοι και να αποδράσουν…να πετάξουν μακριά από τα δεσμά που εγκλωβίζουν το μυαλό και τη ψυχή τους.
Η ιστορία του Μπέρντυ και του Αλ σηματοδοτεί το βίαιο τέλος της αθωότητας…το Τέλος Εποχής για τον καθένα μας… κάπου εκεί όμως, στο τέλος που δεν αποφασίσαμε εμείς, οι δυο φίλοι μας φωνάζουν…
                                                                   

                                «Το πιο σημαντικό είναι να κρατήσεις το όνειρο ζωντανό»…


Οι συντελεστές…
Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές

Σκηνοθεσία: Πέτρος Νάκος

Σκηνικά: Altera Pars

Φωτισμοί: Παναγιώτης Μανούσης

Κοστούμια: Δέσποινα Χειμώνα

Μουσική/Σύνθεση Ήχων: Νίκος Τσέκος

Επιμέλεια Μουσικής : Πέτρος Νάκος

Βίντεο: Νίκος Τσέκος

Βοηθός Σκηνοθέτη : Σταυρούλα Μάκρα


Παίζουν οι ηθοποιοί:

Λοχίας Αλ : Πέτρος Νάκος

Νεαρός Αλ: Ορέστης Τρίκας

Μπέρντυ : Γεράσιμος Πετικάρης

Νεαρός Μπέρντυ : Παναγιώτης Ασημακόπουλος

Ψυχίατρος Βάϊς: Γιώργος Σουξές

Ρενάλντι: Σίμων Κυπαρισσόπουλος

Κριτικές Παράστασης

Κωνσταντίνος Μπούρας     diavasame.gr     2011
Ο Πέτρος Νάκος είναι ένας έμπειρος θεατράνθρωπος, που έδωσε ρέστα σε αυτή του τη σκηνοθεσία (και δραματουργική επεξεργασία του ψυχογραφικού κειμένου), τοποθετώντας τη δράση σε δύο σαφή σκηνικά επίπεδα, όπου δύο ζεύγη ηθοποιών γεφυρώνουν τα χωροχρονικά χάσματα της θεατρικής αφήγησης, εικονοποιώντας στο έπακρο τη δράση. Αυτή η αριστοτεχνική εικονογράφηση βρήκε και στο ακουστικό μέρος μία επαρκή μουσική συμπλήρωση με μοτίβα και ήχους της εποχής που εκτυλίσσεται αυτό το ψυχόδραμα. Κάθε ζόφος αποφεύχθηκε κι εξομαλύνθηκε από την αισθητική των κόμικς. Έξοχοι όλοι οι ηθοποιοί έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους, με τεχνική υπερ-επάρκεια, απόλυτο έλεγχο των εκφραστικών τους μέσων και πειθαρχία στο απολύτως εναρμονισμένο από τον σκηνοθέτη σύνολο.

 

Μανώλης Βαμβούνης     2/12/12     mixtape.gr
Ο Πέτρος Νάκος επιμελείται την σκηνοθεσία και πρωταγωνιστεί στην θεατρική μεταφορά του βραβευμένου μυθιστορήματος του William Wharton. Ή μάλλον, την θεατρική μεταφορά της βραβευμένης (Grand Jury Prize, Κάννες 1985) κινηματογραφικής μεταφοράς από τον Alan Parker με τον Nicolas Cage, του βραβευμένου μυθιστορήματος του William Wharton. Οι κινηματογραφικές επιρροές του Νάκου είναι ξεκάθαρες σε κάθε “καρέ” της παράστασης, στα σκηνικά και τους φωτισμούς, τις ερμηνείες, τις μουσικές, που όλα συμβάλλουν στην δημιουργία μιας ατμόσφαιρας των αμερικάνικων 60s και 70s, όπως τα γνωρίσαμε από το Χόλυγουντ των 80s, σκοτεινά και νοσταλγικά.

 

Τατιάνα Θεοδώρου     neamatia.blogspot.gr     8/12/11
Ο Πέτρος Νάκος έστησε στον πολύ λειτουργικό χώρο του Altera Pars (από τους πιο καλαίσθητους θεατρικούς χώρους που έχω επισκεφτεί φέτος, με μεγάλη σκηνή και αρκετά άνετα καθίσματα τοποθετημένα σε κερκίδες, ούτως ώστε να επιτυγχάνεται η τέλεια θέαση) μια παράσταση με «κινηματογραφικό» χαρακτήρα, γεμάτη ένταση, γλαφυρά αισθήματα και ζωηρόχρωμες οπτικοακουστικές εικόνες. Σμιλεμένοι διεξοδικά οι χαρακτήρες, καλοδουλεμένες οι μεταξύ τους σχέσεις, αιχμαλωτίζουν την προσοχή των θεατών από την πρώτη στιγμή. Θέαμα ιδιαίτερα καλλίμορφο, στην καλαισθησία του οποίου συμβάλλουν σημαντικά τα σκηνικά του Altera Pars.

 

bosko-hippydippy.blogspot.gr     4/12/11
Κατ' αρχάς, η παράσταση που σκηνοθέτησε ο Πέτρος Νάκος, κρατώντας για τον εαυτό του τον ρόλο του λοχία Αλ, ήταν με μία λέξη συγκινητική. Συγκινητική, αφού από το πρώτο ίσαμε το τελευταίο λεπτό, επιχείρησε και κατάφερε να στήσει ένα παραμύθι απόδρασης, σύμφωνα με τον ίδιο, από την χρεοκοπία ονείρων του σήμερα.